Todo nada

2005-03-26T15:40:00.000+01:00

Mudanza

Agora vivo aquí. Vide tomar café cando queirades.

2005-03-26T12:06:00.000+01:00

Proximamente

Estrea o 6 de maio. Esta hai que ir vela, eh.

2005-03-24T12:32:00.000+01:00

Policía Local da Coruña boicotea festa-homenaxe a Andrés do Barro. Nada, que onte viñeron polo Atreu os muchachos de Paco (catro ou seis, eu non cheguei a velos) a dicir que parasemos a música. Música que por certo eu, que a estaba poñendo, non daba oído con tanto barullo, mirade o alta que estaba. Paramos pois a música mais non o barullo, e evidentemente puxémonos a cantar corpiños, trens e saudades a bastantes máis decibelios dos que emitían os altavoces coa música orixinal. Mantivéronse alí fóra todo o tempo e por berrear non nos dixeron nada. A todo isto, debían ser as dez menos cuarto. Quen lles ía dicir a algúns que estas cousas ían acabar pasando co pobre do Andrés.

Ben mirado pra min mellor, que non tiven que pinchar máis e puiden estar alí falando con algunha xente malia o meu estado griposo. Estaban os de Malpica, os de Cerceda, os de Láncara, Plattdorf, Hector, XPita, San (sen o outro San) e ata Yolanda Castaño, e tamén puiden coñecer outra xente que xa me tardaba por coñecer. Cando iamos cear o pequeno dos Superheroes mandoume unha mensa multimedia coa imaxe de Saudade de Ti para poñer no móbil e reenvieilla a toda a tropa. Algún día poñerémolo na web xunto co POLITONO PANDEIRADA. Logo Andrea chamoume dende Madrid á unha e pico da mañá e estivemos falando un bo anaco, cando eu xa me retiraba coa voz tomada polo alien, o esforzo gorxil-saudoso, o LK e (ejem) algún cigarriño, dos normais e dos enriquecidos. Hoxe estou bastante mellor.

Así que tiro para Valado City, cidade que non sei se se acorda de min pero que eu si estraño moito, a pasar uns días comendo caldiño e bola de liscos e toda a carne de porco que se poida, a non saír máis que o imprescindible (eses viños como me tardan) e a facer algo de limpeza mental, que aí ven a primavera-verán e hai moitas cousas novas en que pensar. Todas boas, claro. E deixemos descansar o santo de tanta procesión.

2005-03-23T08:10:00.000+01:00

Amencer no Orzán. Non é que me vaia poñer poética, é que levo toda a puta noite sen poder durmir. Vou contar gaivotas, a ver se así.

2005-03-22T22:12:00.000+01:00

Alien. E agora vén a segunda parte. Metéuseme un alien no corpo. Empezou polo aparato dixestivo e agora estalle atacando duro ao respiratorio, noto unha falta de vida nos bronquios que como a cousa non mellore xa me vexo pasando a pascua en Calde cun aparello deses de osígheno coma os que lle poñían a meu avó q.e.p.d. -nos pensabamos que era todo vicio como o de tocarlles o cu ás enfermeiras ata que un día a insuficiencia respiratoria foi insuficiente de verdá-, e se mellora non me quedará outra que volver pinchar mañá na festa de homenaxe a ADB que fan os do Atreu na Coruña. Cando fas pop, etc etc etc. Todo sexa pola bendita causa.

Menos mal que teño o Home Tranquilo para NON darme fregas NIN baixarme por un xarabe NIN traerme o almorzo á cama, iso que se ofeceu. Menos mal que xa estou facendo os trámites para emanciparme antes de ver cumprido o desexo irracional de romperlle un día o frasco de granini multifrutas na cabeza (co bote de colacao xa o intentei, pero é máis sufrido). Conste que tampouco é mal rapaz. En todo caso a mala son eu pa variar, ou este alien que levo dentro e que a ver se se me vai polas boas. Vou tomar a medicación.

A todo isto, xa levo 12 días sen fumar. As noites non contaban, ou?

2005-03-22T21:29:00.000+01:00

Poder Popular. Supoño que lle debo un post de agradecemento a toda a xente que veu, actuou, bailou, preparou vídeos, quitou fotos, atendeu o chigre e en definitiva fixo posible tres ultranoites caralludas. Canto talentiño xunto e canta xente boa hai polos camiños. Mira que é difícil extraerme a min estas palabras, pero quérovos a todos moito, case tanto como a troita ao troito.

Dito isto, xa podemos deixar de zugarnos as pirolas e ir pensando na próxima maldade. E é que cando fas pop...

2005-03-18T18:15:00.000+01:00

Abarrote no Parrote

Ánzony alegrando o meu correo electrónico os venres pola tarde. Outros prefiren pagar dúas páxinas de publicidade en certo xornal que seguro que o sabe agradecer.

P.S.: Un bravo para La Opinión.

2005-03-18T18:11:00.000+01:00

Ir parando, non?

2005-03-16T21:06:00.000+01:00

Que non son eu, cona.

2005-03-16T18:01:00.000+01:00

Lapique meets Beck

Este despropósito e outros podédelos baixar aquí e aquí. Auténtica primizia, amiguiños.

2005-03-16T16:02:00.000+01:00

Lali Puna con sabor a amorodo. Non volo contei -ultimamente non conto nada- que levo 5 días sen fumar. Deume por aí, e parece que esta vez vai en serio. Tamén me prometín non volver beber destilados (nomeadamente LK) pero nesa promesa xa non confío tanto. O caso é que onte pasei a primeira proba de lume: aguantar nun concerto sen fumar. Viñeron a Duquesa, Cesare, (m)alicia e Plattdorf ver Lali Puna ao Playa. Preciosirmo o concerto, que voz tan linda ten esta paisana. E eu alí pampeando, remoendo nun Trident de amorodo e co fume dándome pena aos ollos, que os tiña que fregar cada pouco. Bebín dúas cervexas para non sentirme demasiado rara, pero só dúas e duráronme o concerto e os teloneiros, todo un avance. Debe ser que a saúde dos pulmóns tira pola do fígado. E pola da mente: hoxe erguinme moi cedo e dun humor espectacular.

Os escépticos e Philip Morris dirían que escollín a peor semana para quitarme do tabaco se soubesen que me esperan varias reunións de traballo, unhas cantas viaxes en solitario con Dorinda, tres ultranoites e unha gala do A.G. Pero eu creo que é a mellor: se supero todo isto estou segura de que os meus biógrafos poderán apuntar o 12 de marzo de 2005 como o día en que María, despois de doce anos e medio, deixou para sempre de fumar.

2005-03-13T21:57:00.000+01:00

UPopG

Xa se poden comprar por internet as entradas para a Ultranoite Pop(ular) Galega, que será os vindeiros xoves, venres e sábado e na que servidora entre outras cousas pinchará algúns grandes xits do pop galego de onte e hoxe para amenizar o ambigú da Nasa. Estade atentos á web Saudade de ti porque os vindeiros días traerán interesantes novidades.

A partir de mañá luns tamén se poden reservar as entradas por teléfono. Eu non agardaría ao martes.

2005-03-13T21:18:00.000+01:00

Caipirinha chairega. Máis orgullo localista: estou emocionadísima con este descubrimento. Por proximidade xeográfica, porque compartimos ligazóns, por facer apoloxía do Seat Ibiza, por ser o primeiro blog bilingüe galego / portugués e por aumentar a miña querencia polo xénero BASP: Blogueiro Adolescente Sen Pretensións. Conquistoume con esta entrada sobre o difícil que é facer un botellón á brasileira na Terra Cha, na que de paso me informei da existencia da versión galega da caipirinha, que para min polo menos é novedá. Leva, como non, augardente do país e dinlle caipirola. Non debe saber moi ben pero a certas idades iso é o de menos. Haberá que probar.

2005-03-09T22:52:00.000+01:00

Post megapailán. Hoxe a miña aldea ocupa unha páxina enteira da Voz.

2005-03-08T22:37:00.000+01:00

Tangaliza

Cesare adiantouse, pero o invento merece ser difundido tanto como se poida. Conste que estou en contra das tangas case tanto como da poesía, o cal non quita que aplauda certas iniciativas. Aduaneiros, hai que espabilar.

2005-03-08T15:32:00.000+01:00

Belle Époque. A Coruña, 1985. Seguimos de vixésimos cabodanos felices. Xabier Cordal recórdanos o nacemento de Ronseltz, coetáneos de La Naval, que cumpriron todos os requisitos para converterse en poetas de culto. Estou repasando Unicornio de cenorias que cabalgas os sábados para ver cal é o meu poema favorito pero non me dou decidido. Están os máis célebres e recordados: "Hai quen se empalma nos coches de liña / Tamén hai putas que fan servizos discrecionais". "Todo na miña terra é paisaxe/ menos traxe, paxe e garaxe". "Uxío / ímosche facer a parcelaria / e vaste cagar en Dios". Pero quédome coa revisitación dos clásicos, por exemplo o neotrovadorismo.

Neotrovadorismo (I)

Os espárragos son diuréticos
E ti es o amor da miña vida
E ti es o amor da miña vida

Neotrovadorismo (II)
(cantiga de amigo, escarnio e maldizer)

Antes eras un colega
pero agora
me cago en tu puta madre
me cago en tu puta madre

Neotrovadorismo (IV)

Ondas do mar de Vigo
se vistes meu amigo:
que marchei.

Hainos aínda mellores, pero longos de máis para poñer aquí. Mandaríavos comprar o libro pero veño de ver na web de Positivas que está descatalogado, así que máis de culto aínda.

Aproveito para reivindicar algo da poesía que se fai en internet. Hai moitirma morralla, pero polo menos algúns riman. E polo menos con isto dos blos non se destraga tanto papel.

2005-03-07T23:52:00.000+01:00

Bicoastalidade nos tempos de La Naval

Kompostpétrea, o conxuro
Kompostpétrea é a memoria cabalística da raza noroccidental. Un labirinto de sociedades segredas ocultas pola pedra e un conxuro astral. Nas profundidades dos seus edificios remotos armacénanse os misterios de sucesivos cultos que varias xeracións de sacerdotes e meigos menores empregaron para exercer o poder. O advenimento da Grande Humidade forzou a negociación dunha alianza de curandeiros, feirantes e vetustos bibliotecarios que, baixo da tutela dos escuros magos, exerce como clero da nova relixión: o “Self Government”. As antigas camadas terratenentes e ilustradas noroccidentais tentan así perpetuar o seu poder e dar unha fráxil unidade política ás centrífugas relacións que manteñen entre si as tribos da Reserva. Arredor da vella cicadela de granito refléctese unha imaxe inversa: ociosos e xovens retallos das principais familias noroccidentais, enviados en pescuda do coñecimento armacenado en Kompostpétrea, amorénase nunha perpetua xoldra en pousadas e tabernas, das que o rebumbio provocou hai miles de anos o nacimento do “tour operator” e asolagou Kompostpétrea de visitantes do norte a través da primeira rota turística europea, a Vía Pétrea.

Eu non é que teña especial gana de reabrir o debate capitalino, iso que estou máis monocoastal ca nunca, pero é que agora que o Celta está en segunda non temos con quen nos meter.

GraZérrimas a Paleón por esta recuperación.

2005-03-06T00:09:00.000+01:00

Ide vela

Putos arxentinos, parece que cantas menos pelas teñen mellores pelis fan.

Para o meu gusto, claro. Tamén hai quen prefire a pastelada esa de Mar adentro.

2005-03-03T22:02:00.000+01:00

A súa curta, grazas. Viva a xente que lle bota ás cousas imaxinación.

2005-03-03T21:37:00.000+01:00

O mellor. Lembran aquel programa da prototeuvegá que presentaba Manolo Rivas e que no que dous paisanos combatían nun ring a ver quen contaba os mellores chistes e que encumbrou a mestres do humor de boina como Paco Mivida? Si, a mesma fórmula que logo copiaron no Luar cunha cousa chamada o ring de rir e que encumbrou a mestres do humor de boina como ese ser chamado O Rato. Pois seguimos de competición e que mellores mestres do humor de boina que certos alcaldiños que gobernan as nosas vilas. Nesta semana o alcalde de Negreira e máis o de Ordes compiten a ver quen dixo a burrada máis grande. A José O Profeta de Negreira Blanco, se aínda non lles chegaron por mail as súas loubanzas a Don Manuel, pódeno ler e escoitar aquí. E Teodosio O Matemático de Ordes Martino di a burrada que segue nunha entrevista publicada no xornal Metropolitano da comarca ordense, en relación coa alta taxa de mortes por cancro no seu municipio:

Hoy por hoy un 30% de la gente que muere es por cáncer. Y si en una calle hay una media de cinco o seis personas por vivienda, el 30% significa que uno o dos TIENE QUE MORIR DE CÁNCER CUMPLIENDO LA NORMATIVA. Y si coincide que todos son ya de cierta edad el azar te puede hacer cualquier tontería. Es como si un tío que no sabe nada de fútbol te acierta catorce en una quiniela. Y es que tampoco el número de casos era tan grande, lo que pasa es que se dieron casos en todas las casas.

Anque este último de humorístico ten pouco. Obrigada, Cesare.

2005-03-03T14:03:00.000+01:00

Frío en Lugo?

Tampouco tanto, polo menos no barrio do Gran Mimón.

2005-03-03T02:03:00.000+01:00

Prezados Verne, K. Dick, C. Clarke, Asimov, Bradbury, Huxley, Nuñez Seixas, Caride Ogando, Cordal, López Rodríguez e público en xeral:

Perdón.

2005-03-03T01:32:00.000+01:00

A fillísima

Un bicazo para Niob3.

2005-03-01T21:48:00.000+01:00

Falando de blos. Onte, medio peneque e coa cabeza coma un bombo logo dunha cea de curro nun restorán modernirmo pero cotrán, non sei como tiven moral para papar a tertulia que fixeron sobre ciberliteratura (sic) no CCG uns cantos amigos, filólogos, escritores e blogueiros, mentres navegaba sen gana polos blos habituais e lía correos que responderei pasado mañá. Todos levaban algo de razón, mais discrepo coa maioría. Os blos non son un xénero literario. Son un soporte, unha ferramenta, como moito un xénero de publicación. Como son as revistas, xornais, fanzines ou outros tipos de publicacións periódicas en papel. O que lles metas dentro si que ten xénero digamos xornalístico e/ou literario: reportaxes, noticias, fotonoticias, crónicas, anuncios, artigos de opinión, diarios, relatos, poemas, necrolóxicas, que sei eu. E temáticas do máis diverso. Niso hai poucas diferenzas entre un soporte e outro, e as que hai veñen dadas polo código: cada soporte ten os seus e internet e os blogs tamén, eis a novidade e se cadra o único que pode definir neoloxismo ciberliteratura. Aquí non hai moita pólvora que descubrir, como moito uns petardiños que nos acaban prestando máis que os grandes foguetes das festas, sobre todo porque non pampeamos mirando para eles senón que somos nós quen os botamos, sen que se precise licenza de fogueteiro para meter un pouco ruído de cando en vez.

O que pasa é que se xuntamos dous conceptos tan sublimados -con razón ou sen ela- como son as letras e a tecnoloxía é normal encher a boca falando de ciberliteratura, mais onde están a cibermúsica, o cibercinema e o cibercómic? Se están están en cueiros, e talvez en propostas máis innovadoras relacionadas co net-art, que si mestura e explora códigos con vocación máis experimental. O resto é máis do mesmo. En todo caso, subliñemos ese "máis".

Con todo, o debate estivo entretido e quitando un par de FFW escoiteino enteiro ata o final. E aí veu o mellor: escaralleime ao escoitar as metáforas que viron algúns onde xuro que non as había, cando menos intencionadamente. Debo ser unha ciberliterata do copón.

2005-02-26T11:47:00.001+01:00

Informe semanal:

- Vai moito frío, mesmo na Coruña. A neve nin a cheiramos, nin falta que fai.

- De novo acumúlaseme o choio. Pero contenta, ata novo aviso.

- Antonte leváronme ao bingo. O bingo é un sitio idea para facer o pailán cando vas por primeira vez, pero o bingo de Rubine, cheo de señoras/es curuñeses/as todos serios e máis ou menos maqueados e concentrados para o xogo é demasiado propicio para A) facer o ridículo cantando ata 5 veces "liña" e que todo o mundo mire para ti, sen saberes que a liña só se canta unha vez e aló vai. B) facer aos teus acompañantes e a ti mesma chorar da risa polo punto A e xa non poder parar en toda a velada. E C) consumir un prato de carne asada con guarnición, pasteliño e bebida por 1,50 euros. É a oferta dos xoves, outras veces dan cocido, e ti estás alí e xogas os cuartos e ceas polo que che custa un cartón, e pasas certa vergonza porque alí a xente vai xogar en serio e ti en plan Carpanta. Que estamos a fin de mes. Volvemos ao punto B.

O peor é cando a unha Suellen coma min lle descobren un vicio novo coma este. Nunca me deu demasiado polo xogo, pero os casinos e o bingo de antonte prodúcenme unha atracción especial. É divertido á vez que patético, e malia o primeiro impacto acabeime sentindo cómoda naquel ambiente. Vale que de momento non é para min, que aínda estou na idade e na obriga moral de ir aos mozos, pero dentro de 25 anos se queredes atoparme un xoves pola noite alí estarei.

- Xa me baixei o Recompilatorio de Pop Galego 1970-1973 do que nos informou o Regueifeiro. Impresionante, amiguiños. E non me explico como Miña terra de Andee Silver estivo enterrada no esquecemento todos estes anos. Anque case mellor iso que non vela avellentada en Luar cada 2 por 3. É un tema de pop eurovisivo perfecto, e promete ser o gran reventapistas do 2005, encargareime diso na medida que me corresponda. Empezando polo retorno de DJ PIENSOS NUDESA, que moi probabelmente será no mes de marzo en Santiago. Seguiremos informando. De momento, eila.

E do resto da colección destaco 4 "must": O paxaro de Salgueiro, E tropezou de Queimada, O lento camiñar de Carlos Mateo e Miña ruliña de María e Xavier. O seguinte paso nesta investigación consiste en saber quen carallo era esta xente. E que foi deles. Reclamo un Juan de Pablos para o meu pobo, con todos os meus respectos para Pichi e Marcial.

- O artigo da semana: Pasarela Burela.

- Aqueles 15 días alongáronse pero por fin entreguei o meu relato de Sci-Fi. Confirmado: Bartleby era un chaíñas.

- Jean-Sol e Paleón, que vos pasou?

2005-02-25T23:54:00.000+01:00

Microfundismo

Parabéns aos premiados. E aos AsF, que son lo más.

2005-02-21T22:02:00.000+01:00

Fogar. Hoxe estiven instruíndo a un señor de 28 anos na posta en funcionamento da lavadora da casa. Que non se diferencia gran cousa das lavadoras do resto das casas. Permítanme dicirlles ao 80 por cento das nais deste planeta que as odio profundamente.

2005-02-21T20:37:00.000+01:00

Hips

Como era de esperar, Suellen foi das primeiras en ver Entre copas. E, igual que a crítica especializada, xa a declarou a mellor película do 2005. Non fai falta que diga o evocadoras que lle resultaron as panorámicas dos viñedos californianos dende esas autoestradas tan anchas como interminábeis, nin esas bodegas para turistas de alpargata que van encherse de moca a base de culíns-degustación e nas que, a diferenza das bodegas para entendidos, non hai balde para cuspir o viño despois de catalo. Unha das cousas que máis lle gustou da peli, ademais da tremenda parella entre o marulo actor de segunda e a marula oriental da moto, e da tremenda mai do prota, foi a maneira de retratar o mundo do viño e dos friquis do viño. Con respecto pero sen sublimación. Con certa parodia pero sen recochineo. Nesa liña sutil entre o patetismo esnob, o patetismo borrachuzas e a resaca patética sitúanse os personaxes, vistos unhas cantas veces dentro pero sobre todo fóra da pantalla. E que dicir desa fabulosa road-trip, desas situacións absurdas e desa exaltación da amizade... Que ganas de volver a California, pero esta vez a chumar de guais.

Ao día seguinte, e como era de prever, Suellen quedou na casa bebendo calimocho. Xa sei que non é para presumir, pero visto o visto tampouco me arrepinto.

Ah, e falando de road-trips absurdas, un recordo para este fulano. Que descanse en paz, ou como queira.

2005-02-19T21:03:00.000+01:00

Unha sentola nun báter

Cortesía de ajustín, que se explica máis abaixo.

2005-02-17T21:51:00.000+01:00

Un polbo nun bidé

Ás veces pásome por aquí coa sinxela intención de levar a contraria, pero hoxe atopeime con esta foto. Basicamente é un polbo nun bidé. Mola. Mágoa de copirrait (e por riba rosita) para escarallala.

2005-02-17T16:15:00.000+01:00

O home (case) inédito xa conta coa primeira reseña da súa (marabillosa) novela, sen ter sido (aínda) publicada. O que fai ter unha (boa) axente.

2005-02-17T11:06:00.000+01:00

Sei o que fixestes na última oposición. Xenial Fran, coma sempre.

2005-02-16T16:26:00.000+01:00

Chanel nº5. Dende logo, non sei como non monto un club de fans. Será por gando.

O que hai, dispensando, é moito problema vasco.

2005-02-16T15:31:00.000+01:00

Casa Manolo (agora si)

Nos comments de máis abaixo veriades que efectivamente puxen a Fraga vivindo nun galpón. Outros estivestes máis atinados: polo visto había que seguir a estrada. De aí é de onde o hai que botar. Ghrasas (non vai ser todo freba) a Muxía polo traballiño.

2005-02-16T11:35:00.000+01:00

who the hell is...?

Zenx, Regueifeiro!

2005-02-14T21:40:00.000+01:00

Chega aí. A nosa fonte inesgotábel de sabedoría internacional infórmanos do último enchepistas no Brasil: a versión en galego, e en orxiástico, do Dragostea din tei. Contan en Emi que a nova letra conta a história de uma festa que o Latino promoveu em seu novo apartamento na Lagoa, onde alguns convidados, após beberem além da conta e se excederem um pouco, foram flagrados, pelo próprio cantor, transando em seu quarto. Velaquí.

Festa no Apê
(Latino/ Dalmo Beloti)

Hoje é festa lá no meu apê
Pode aparecer
Vai rolar bunda-le-le
Hoje é festa lá no meu apê
Tem birita
Até o amanhecer

Chega aí
Pode entrar
Quem tá aqui tá em casa

Chega aí
Pode entrar
Quem tá aqui tá em casa

Olá, Prazer!
A noite (hum) é nossa.
Garçom, por favor, venha aqui e sirva bem a visita.

Tá Bom
Tá é Bom
Aqui ninguém fica só
Entra aí e toma um drink
Porquê a noite é uma criança.

Hoje é festa lá no meu apê
Pode aparecer
Vai rolar bunda-le-le
Hoje é festa lá no meu apê
Tem birita
Até o amanhecer

Tesão, Sedução, líbido no ar
No meu quarto tem gente até fazendo orgia

Tá Bom
Tá é Bom
Tudo é festa
Pegação
Vou zoar o mulherio e a chapa vai esquentar

Chega aí
Pode entrar
Quem tá aqui tá em casa

Chega aí
Pode entrar
Quem tá aqui tá em casa

Definitivamente, moito mellor que os tileiros. Pero agradécese o esforzo igual.

2005-02-14T18:29:00.000+01:00

Dillo con grelos

2005-02-12T20:16:00.000+01:00

Razóns para o SI

Arestora en Berlín.

2005-02-11T20:35:00.000+01:00

Entraron buscando... BLOG DE UNA CHICA MUY MODERNA CURIOSA. Bueno, máis ben pailana e tirando a chambona, pero mira, estou de oitava.

2005-02-11T16:18:00.000+01:00

Luxo, monarquía e produtos da ría

"Nestes dias de Carnaval, a plebe aproveita para se disfarçar e cometer toda classe de excessos, o que casualmente coincide com a minha actividade ordinária durante todo o ano. Por tal motivo optei por estas dionisíacas datas para vos fazer chegar a minha mensagem institucional, fugindo da vulgaridade doutros mandatários que exortam os seus súbditos nas horrendas festas natalícias".

Cun chisco de retraso, a mensaxe de antroido de S.A.R. o Duque de Lugo á sociedade zómbica galega. Nas VA-CA News.

2005-02-11T14:42:00.000+01:00

Roger e mais eu

Copipasteo esta reflexión de butelo en Arredemo:

Un dos primeiros documentais de Michael Moore intitulado "Roger and me" fala das consecuencias que trae a política de Reagan nos 80 cando a General Motors pecha as súas fábricas na cidade de Flint, Michigan, para abrir as súas factorías en México, onde os salarios son moito mais baixos, mandando ó paro a toda a cidade. Os que poidades ver o documental non o perdades polos clarísimos paralelismos coa Galicia de hoxe en día. Coa súa política de "Luares" incluída. Pero a historia non remata aquí...

Resulta que unha revista chamada "Money" nomeou á cidade de Flint a peor cidade de america para vivir, e os cidadáns de Flint reaccionaron queimando exemplares da revista. A nova de hoxe consiste en que un francés chamado Pierre Ausseill nos amosa como somos realmente.

E como bós cidadáns de Flint, Míchigan que somos reaccionamos así.

2005-02-10T23:39:00.000+01:00

A pedra. Ou como aturar unha merda de peli en Antena3 só porque estiveches alí. Momento guiri, para que conste:

Ai dios, logo vai aló medio ano...

2005-02-10T15:33:00.000+01:00

Novidades Nicetrip

Estes non pagan, pero fanme máis coña que a propaganda do google. Que a día de hoxe tenme para tres augas d'orzán e catro chupachús. Algo é algo.

2005-02-09T21:50:00.000+01:00

Sobran motivos

Campaña de estimulación do "boto". Nas súas pantallas antes de que acabe a lexislatura.

2005-02-09T21:41:00.000+01:00

Rouco Varela vs. Paco Clavel

Róubolle a imaxe pero a cambio recomendo, e de moi boa gana, o seu blog. A Regueifa. Nada de folk.

2005-02-08T01:29:00.000+01:00

Suso Peña

Tamén eu me quería sumar ao lamento pola morte de Suso Peña, pioneiro do cómic galego e español, debuxante universal, ilustrador, deseñador e ademais diso un tipo moi simpático e gran amigo de meu pai. Aínda teño no outlook algunha das felicitacións que nos mandaba polo nadal. Da noticia souben por Jaure e grazas a Brétemas teño un debuxo del para poñer aquí. Os comiqueiros de Dreamers dedícanlle un In Memoriam. Na Voz nada din. Nin no Morreo nin no GZ Today. Nin na Opinión nin no Faro. Tampouco en Vieiros e tampouco en CoaliciónGalega, que nin o tiña no catálogo de autores do seu soportal de BD, cheo de (necesarios) ioguríns.

No Progreso informaron, e ben. Para que logo digan da prensa de provincias.

En fin. Como dixo aquel vello todo cheo de razón, estavos morrendo xente que nunca antes morrera. A ver se acaba dunha vez o maldito inverno.

2005-02-07T23:13:00.000+01:00

The Last Picture Show. Un sofá vermello. Dúas persoas. Un abismo.

Lástima de película.

2005-02-06T22:09:00.000+01:00

Casa Manolo

Non estou en absoluto tan ociosa como Escolar, mais non puiden resistirme a facer o experimento de buscar no Sigpac a Residencia Oficial do Presidente da Xunta, non fora ser que tamén estivese tapada por motivos de seguridade, igual que Casa Juan Carlos ou Casa José Luis. Pois de taparse nada, aí a tedes. Sen estar aínda moi segura de se é a casa de Fraga ou un galpón de uralita, e co que me levou atopala, ben me podedes aplaudir o labor de investigación.

Xa se sabe que ao noso presidente actual a seguridade tanto lle ten. Nin sequera en Perbes, a onde lle podedes mandar un agasallo ou pegar unha chamadiña de consolo cando perda as eleccións. Razón aquí.

2005-02-05T23:15:00.000+01:00

Canto custa botar un puto polvo? A resposta, un pouco liosa pero esmendrellante, aquí. Non me quedou moi claro se os prezos son de Vigo ou de Ordes.

2005-02-05T22:40:00.000+01:00

sil·logisme

A VA-CA e Vilaweb recuperan a Miquel Ángel Pasqual, "um tipo tam cabal e honrado que foi membro do grupo La Trinca e nom entrou como sócio na produtora Gestmusic", para defender o NON o vindeiro día 20 co seguinte siloxismo:

a) Els jutges del Tribunal Constitucional espanyol han declarat: 'La Constitución europea es perfectamente compatible con la Constitución española'.

b) La 'Constitución española' és una M.

c) Ergo la 'Constitución europea' és una M.

Por certo, lembrades esta canción?

2005-02-05T19:27:00.000+01:00

Argh

Pasade un bo antroido, vós que podedes.

[Pero parade cos petardos aí abaixo, por favor]

2005-02-01T22:44:00.000+01:00

Por que non? Si, amigos. Traizoando principio ningún, Todo Nada véndese ao capital: ao do gúguel e ao de quen lle pague, vaia. Agora deume polo tuning comercial, que Fernando Alonso chamaría esponsor. A ver se me dá pra uns chupachús.

Non fai falta que volo diga: a máis clics, máis chupachús. ;)

2005-01-31T23:24:00.000+01:00

Off topic. Qué preciosa é a canción CD, de Astrud. Como outras moitas do disco. Xoves iremos velos á Capitol. E prometo non beber máis que pesicolas.

2005-01-31T23:05:00.000+01:00

Día impar. Teño tantas ganas de facer tantas cousas, e tan poucas de facer outras, que o non dar feito -que asoma por este blog as poucas veces que me dá por usalo para cuspir contra o (meu) mundo- acaba comigo estes días. Hai mil ideas na cabeza, ducias de persoas coas que quero facer cousas, tropecentos proxectos bulindo… e nin un minuto que poida aproveitar con xeito. Pido desculpas á xente que non dou atendido, aos prazos que non dou cumprido, á louza que se apila no fregadoiro. Disque peor é a abulia, a apatía, o aburrimento, conceptos que non descoñezo pero dos que adoito fuxir. A ilusión move o mundo, mais axiña devén en frustración. Aínda sabendo que é temporal, e que logo todo volverá ao rego, e que as cousas, milagrosamente, sairán adiante. E se non saen tampouco será a fin do mundo. Cos anos aprendemos a relativizar. Vivan os anos.

Perdón polo cutresímil pseudogeek, pero isto é igual que cando teño abertas moitas ventanas do windows, que o ordenador cólgaseme e emite ruidiños estraños. O colgamento agardo que me pase así que reinicie (durma), e os ruidiños… bueno, en certo modo estádelos lendo. Mais creo –e a experiencia demóstrao- que por máis que reinicie os ruidiños volverán. Se cadra é o momento de formatear o disco duro. Ou de pasarse a Mac.

Viña Costeira patrocina este post.

E que todos os males sexan coma este.

2005-01-31T16:41:00.000+01:00

Moi simpáticos os que entrastes buscando isto e mais estoutro. Curiosamente ningunha das dúas frases no google levan a este blog. Como cona fixestes?

Podería contestar con máis humor, pero hoxe non teño o día.

2005-01-29T17:22:00.000+01:00

Entraron buscando: "todo sobre tíos gays solo gays nada de tías" ... e chegaron aquí. XD

No mesmo día: "tias chachis". Estou de décima entre 116. Oullea.

2005-01-29T09:55:00.000+01:00

Jacques Villeret

Para algo bon que dá o cine francés, vai e morre. Il n'y a pas droit.

Merci, Berto.

2005-01-29T09:28:00.000+01:00

6 razóns para o SI

A sexta: por joder.

2005-01-28T16:19:00.000+01:00

Predición

2005-01-27T23:12:00.000+01:00

O que?

O corazón ten razóns que... pfff, voume deitar.

A contracampaña, grazas de novo a Escolar.

2005-01-27T22:14:00.000+01:00

Próxima saída

A imaxe pilléillela aos de Nunca Máis Carnota, que por certo seguen aí.

2005-01-27T15:13:00.000+01:00

Falando de galardóns. Non sei os Goya, pero escoller este ano os Premios Godoy si que tivo que ser difícil.

2005-01-25T15:51:00.000+01:00

3.35 da tarde. A esta hora, Nacho Vigalondo debe ter o servidor petao. Non me estraña. Nel ten un simpático weblog e tamén poderedes ver (en canto se despete) a súa curta 7:35 de la mañana, que así ao parvo vén de ser nominada aos Oscar. En Cabezón de la Sal están de festa. Parabéns, Nacho. A peli é estupenda.

2005-01-24T22:30:00.000+01:00

O corazón ten razóns que a razón non entende (IV)

Un rotundo e sonoro NON.

[Dedicado a Dagha]

2005-01-21T22:29:00.000+01:00

Colacao Man agora pasouse ao Actimel. Han ser as medras.

2005-01-21T21:30:00.000+01:00

A star is born

Si, eu tamén recibín o comunicado de prensa:

A Coruña, 21 de Enero del 2005

Ante los rumores surgidos en diversos medios de comunicación, me siento en la necesidad de aclarar y definir mi situación en este preciso momento, a fin de que no surga (sic) ningún indeseado malentendido.

Tras nueve años de trayectoria como miembro de Luar Na Lubre, colmados de gratificantes experiencias y recuerdos, comunico que tras una larga y meditada reflexión y siempre con el apoyo y la comprensión de mis compañeros de grupo, comienzo mi carrera musical en solitario.

Agradezco todo el apoyo brindado y quedo a vuestra disposición para disipar cualquier duda acerca de la veracidad de esta información.

Rosa Cedrón

Xa quedo máis tranquila, oes.

2005-01-21T01:37:00.000+01:00

Tuning. Non é que ande precisamente desocupada, pero de paso que me sindiquei deume por tunear un pouco o blog. Mola, ehhhh.

2005-01-20T15:28:00.000+01:00

Anúnciese aquí

Última hora de Antón:

A Policia Municipal da Coruña, apoia gratix a campaña da vaca galega polo mundo. Son máis simpáticos...
(Fixádevos ben. Están en dobre fila)

2005-01-20T13:07:00.000+01:00

Woody 'a tope' Allen:

"Cada vez que escoito a Muiñeira de Chantada danme ganas de invadir o Bierzo".

2005-01-19T15:28:00.000+01:00

O corazón ten razóns que a razón non entende (III)

Uxue, ese sex-symbol. Hoxe na Coruña.

2005-01-18T22:22:00.000+01:00

alg-a

Aínda non falei nunca aquí do moito que me está a gustar o proxecto alg-a, se cadra porque non sei explicar mellor ca eles de que vai:

Alg-a é unha superficie de comunicación sólida formada por organismos que fluen nas correntes alternas, mergulladas baixo a capa pastosa do composto petroartístico.

Agora que xa está claro, permítanme contarlles tres interesantes novidades que fan que me decida a presentarlles esta xente: 1. Tamén organizan quedadas, pero máis íntimas e máis bucólicas que as nosas. 2. En febreiro farán presentación oficial na Nasa. E 3. Están a sindicar todo o que poden do blogmillo, isto é, a minoría de bitácoras que non están no blogger, que polo visto dá problemas. Hai que ir pensando en mudarse, todonada.

2005-01-18T21:59:00.000+01:00

Temporal, galerna, tsunami...?

...os de interior nunca acabamos de saber como se chaman estas cousas. Pero vémolo pola fiestra e flipamos. Ou escoitámolo bruar de noite, unha vez que pasa o camión do lixo, e non somos quen de durmir. Fermoso, mais convén non arrimarse moito.

2005-01-18T15:15:00.000+01:00

Por favor, basta. Definitivamente, don Feliciano quere acabarme coa salú. Ou bater o record de ligazóns ao seu xornal neste humilde blog. Se non, a que vén publicar noticias coma esta? A festividade de onte ten que ver con ese lamento pola escaseza de Antonios? Cal é a relación entre a película "Os outros" e a exotiquísima onomástica de Corrubedo? Como se hai que chamar para entrar no Top-10? Que culpa teñen Gelasio e Veneranda de todo isto? Existe Suso Souto ou preferimos pensar que é un pseudónimo?

As claves do conto, no xornal máis influínte deste país. Non sei se rir ou se chorar.

Nin se darche as grazas, Lu. ;)

2005-01-18T10:15:00.000+01:00

O corazón ten razóns que a razón non entende (II)

"Por tanto, querido lector, si algún eurointegrista le pregunta por qué vota no sin haber leído la Constitución puede responderle, con la mayor solvencia científica, «pues porque según la regla de Penrose y los índices de poder de Banzhaf un ciudadano español vale en el Consejo mucho menos que los de Alemania, Francia, Letonia, Luxemburgo, etcétera, y no puedo avalar semejante déficit democrático». Y, por supuesto, no es argumento decir que hay que votar sí porque los nacionalitaristas votan no : ¿si ellos sólo comieran pescado nosotros deberíamos alimentarnos exclusivamente de cerdo?"

Obrigadiña, Calaza. Un punto dobre para o SI.

2005-01-17T22:06:00.000+01:00

O corazón ten razóns que a razón non entende (I)
Que votar o 20-F?

- Razóns para o NON

- Razóns para o SI

2005-01-17T21:45:00.000+01:00

Capa / Pleimóbil

Non coñecía eu o traballo de Marcos Vilariño. Agora si, grazas (moitas) ao blog de Infixo. Benvid@, xunto con Café Instantáneo. Non sei quen son (non?), pero deberon ir xuntos ao cine.

2005-01-15T19:40:00.000+01:00

Dolores Bouzón

Tamén morreu a que durante moitos anos foi a muller máis moderna deste país. De cando había modernos na TVG.

Grazas a Modesto pola foto.

2005-01-14T11:05:00.000+01:00

Morreu o home máis listo de España. A miña firma favorita de El País. Os seus encrucillados eran pura literatura. E ademais era cineasta e políglota. Jesús Franco, que ata onte era o segundo home máis listo de España, dedícalle hoxe unha estupenda necrolóxica no xornal.

Confeso que eu fun moi viciosa dos encrucillados, nomeadamente dos de Peko. Con Meixide -que me acaba de enviar un SMS de dó- e con Jean-Sol temos feito carreiras na cafetería de Xornalismo a ver quen os acababa antes. Nos últimos anos perdín algo deste san costume diario, e agora arrepíntome porque xa sei que non vai haber máis.

En GZ os dous encrucilleiros oficiais son veciños meus. Un da parte de Cospeito e outro da de Pastoriza, feito que me enche de orgullo friquichairego por partida dobre. Todo é para gustos, pero se hai que escoller eu prefiro a Paulino, que ata fai encrucillados para internet. Téñoo incluído na miña lista particular de candidatos ao Día das Letras Galegas. Ou das Chairegas, se é que alguén as decide recuperar.

2005-01-13T19:19:00.000+01:00

"Soy católica, apostólica y Ramona". Di que si, monstra.

2005-01-13T10:48:00.000+01:00

Intolerábel.

2005-01-12T21:00:00.000+01:00

Anúnciese aquí. Matías Bruñulf é galego, vive en Londres e convídanos a un té negro no seu Chinaflat.

[Vou empezar a cobrar]

2005-01-10T21:14:00.000+01:00

Temeridade. Encargáronme escribir un relato de ciencia ficción. E aceptei, sen ter puta idea de ciencia ficción nin de escribir relatos. Teño dúas semanas.

2005-01-10T21:10:00.000+01:00

Alí e agora. Os dous blogs que máis me gustan a día de hoxe veñen de Prusia e de Tasmania. Éche a hostia.

2005-01-09T21:51:00.000+01:00

Potencia cultural. Aínda leo hoxe un teletipo cesariano de onte: Un filme catalán obten cinco nominacións aos 'Oscar' da industria pornográfica, que se outorgan hoxe en Las Vegas. A peli chámase Hot Rats e o director, un xironés chamado Narcís Bosch, é un dos máis reputados do gremio, de feito disque fai porno de autor. E debe ser certo, porque os AVN Awards xa foron entregados e Hot Rats levou o premio á mellor película estranxeira e ao mellor director estranxeiro. Quedou sen el un tal Torbe, que foi nominado como mellor secundario e que na súa web cóntanos como se meteu a actor porno e dá sabios consellos a todo aquel lector impúdico que queira ampliar horizontes laborais. Como veredes, non fai falta ser Rocco Siffredi.

De novo, a industria cultural catalana dános cincuenta mil voltas. Hai uns anos fora ~~moi~~ bastante sonado o nacemento dunha produtora de porno en Galiza, pioneira do cine xis en linguas minorizadas co filme "Teta gallega". Se alguén a viu que o conte, plis. O nome da empresa é Papillon Films e ten sede comercial en Cambre. Agora parece que se dedica máis á distribución de películas por internet, sexa por venda de cintas online ou polo máis comodo método da descarga, anque tamén andan no negocio dos videoclubs. Por certo, precisan comerciais.

2005-01-09T19:29:00.000+01:00

Burguerquin. Pasade polo de ascárida, tenvos unha sorpresiña...

2005-01-09T14:14:00.000+01:00

Amor Punto Com. O Morreo cóntanos hoxe unha entrañábel historia sobre dous irmaus de Vimianzo que encontraron os seus respectivos amores transatlánticos por internet. Pero máis que a historia en si, o realmente tenro é como está escrita. As negriñas son de meu.

...Dicen que el destino está escrito, pero el de algunos parece estar guardado en algún archivo .com, y es que ni el azar puede escapar de las nuevas tecnologías. Al menos eso deben pensar los hermanos Daniel y Roberto Martínez, vecinos de Carnés (Vimianzo), a quienes un doble click acabó cambiándoles la vida.

...Su relación cibernética fue ganando en intensidad con el paso de los días y la conexión fue tan efectiva que en octubre el joven vimiancés decidió cruzar el charco para sellar su relación. El contacto personal hizo el resto, y sin darle más vueltas, se casaron.

...Internet fue quien, indirectamente, les unió y, cosas del azar, Margarita resultó ser especialista en informática y Roberto, técnico de ordenadores. Obviamente no dudaron que su futuro estaba en el sector y desde hace cuatro meses regentan en Vimianzo una tienda informática que bautizaron, como no podía ser de otra forma, TodoPC.

...Su hermano Daniel, el responsable del doble click, regresó también a Carnés con su esposa, Isabel para seguir al frente de su explotación ganadera, ya que ahora sólo utiliza la red para consultas.

...Pero incluso sin estar on line, la vida parece dispuesta a seguir deparándole sorpresas, pues el pasado día 1 de enero, a las tres de la madrugada, nacía Ariadna, su primera hija que, curiosamente, fue también el primer bebé del año en la Costa da Morte.

...También les cuesta algo adaptarse al gallego —el idioma—, especialmente a Margarita Sánchez, que es quien atiende a los clientes en la tienda de informática.

2005-01-08T16:14:00.000+01:00

Por fin lles soltei a gallina aos do Haloscan, tal como me suxeriu -literalmente- Cesare. Un donativo de 12 euros permitiume recuperar todos os comentarios que fostes deixando aquí dende hai algo máis de un ano, e ao tempo descubrir o moi interesante e sorprendente mundo da IP. Coidadiño co que dicides que vos teño fichados...

Os comments pódense ver debaixo de cada post, anque no sitio siga poñendo (0). Non é mal pasatempo para unha tarde de sábado, pero por desgraza teño máis cousas que facer.

2005-01-04T21:00:00.000+01:00

Non son eu

2005-01-03T10:34:00.000+01:00

Resaca, máis. Forzas, aínda menos. Empeza o ano regular. Cun pouco de sorte, penso que esa será a tónica.

E ademais teño un sicópata no blog. :))

Pero bueno, a bloquedada estivo de puta madre. Bicos a tod@s.

2005-01-02T01:44:00.000+01:00

Resaca, abonda. Forzas, as xustas para poñer un aviso. O blogpapeo do domingo será ás dúas no restaurante San Clemente de Santiago. Quedamos media hora antes nos soportais do pazo de Raxoi para re-coñecernos. Levade un caravel na solapa.

2004-12-31T13:35:00.000+01:00

Feliz 2005

Seguireivos vixiando

2004-12-31T02:16:00.000+01:00

AS CANCIÓNS DA NOSA VIDA. Onte, sobreceando peixe ao forno en Villa Migueles, estivemos vendo un documento audiovisual incunábel que tiña agachado o meu patrocinado, escravo e sen embargo amigo Diego Ameixeiras. Tratábase da gravación caseira dun programa que fixo e emitiu a galega polo 1991 baixo o título "Unha historia da música galega", un refrito feito a base de actuacións musicais e videoclips emitidos nos daquela 6 anos de vida da TVG. Unha locución lúcida e precisa ía repasando os distintos estilos nos que se podía agrupar a música galega das últimas décadas: tradicional, folk, rock, pachanga, canción protesta, música lixeira, pop, jazz... e dándolles paso a verdadeiras alfaias televisivas e musicais que todo o mundo debería coñecer. Destacarei unhas cantas, con coloríns para non aburrir. Hala.

Dous regueifeiros en Sitio Distinto. Reixa, Ruada e os primeiros anos de Luar deron a coñecer o xénero, agora un tanto desvalorizado. Tal vez queimado polo mesmo Luar.

Os Rosales. Mítico grupo de gaiteiros de Vilagarcía, liderado polo bombo e a gorxa de Maruxa. Como dato anecdótico, o nome bautismal de Maruxa é Ecléptica Órbita. Xuro que o lin na Gran Enciclopedia Galega ou por aí.

Folk psicodélico. Ou de cando os grupos folk incorporaron baixo e batería. E tiñan nomes tan melosamente galegos como Alecrín ou Brétema. Ou tan horteramente celtas como Taranis ou Brath.

Saraibas, traendo a GZ a modalidade tan setenteira (véxase Jarcha ou Mocedades) de facer dunha panda de matrimonios un grupo de música, normalmente con mulleres de voces moi agudas. Ou minto: penso que Fuxan os ventos foron primeiro.

Pucho Boedo, nunha das súas derradeiras aparicións na tele, todo escrequenado cantando a dúo "A Santiago voy" cunha Ana Kiro un pouco peneque. Os dous desafinando, esquecendo a letra e cantando a destempo, pero cunha alegría forzada que pa qué. O clímax: cando Ana lle berra a Pucho "Meu neno, o mundo é noso".

Esa Big Band chamada Os Satélites.

Miro Casavella. Videoclip en exteriores, apoiado na cancela dun pazo ou mosteiro, cantándolle á cámara e botando bafo pola boca. Que tenro.

Jei Noguerol. Xa era eu superfan deste cantautor de Viveiro só con escoitalo, pero non sabía do seu sex-aquel televisivo. Que sería del.

Xil Ríos. Que dicir do Iggy Pop da pachanga galega. Que con el pasamos á sección "música lixeira", co innomeábel Jotapé e coa omnipresente Ana Kiro enfundada nun traxe verde de volantes e cantando "Mami, eu non sei o que quere o negrooo".

E momento álxido: actuación de Andrés do Barro no programa Ruada. Debeu ser das últimas, porque xa se lle vía bastante feito polvo, cantando só coa guitarra e todo a emoción do mundo "Teño Saudade", "O tren" e "Rapaciña", coa voz igual de doce ca de novo e a mesma ollada de seductor. Os pelos coma escarpias. Todo o contrario que jotapé.

Los Suaves. No puedo dejar el rock. Xa daquela Yosi tiña unha cara de madero que non se lambía.

Los Contentos. Grupazo onde os houbo, e ademais de Lugo. Os que mellor tocaban, posibelmente. Os que mellor vestían, seguro.

Radio Océano. Esto no es Hawai nin falta que fai. Mítico videoclip rodado na lonxa, co punki de J.Rotring bailando agarrado coas peixeiras. Josito, tabas feito un figurín.

Alfonso Grupo. Prototipo de grupo de pop fulero da época. Ata tiñan xilofón!

Outro momento glorioso: a versión de "Alone Again Or" de Love en castelán, cantada por Germán Coppini. Sen dúbida, o Morrissey galego.

Los Doré. Marcos Meléndrez é un dos cantantes máis irresistibelmente atractivos e mellor engominados que deu este país. Agora ten a cabeza rapada e perdeu bastante.

Viuda Gómez. Video-paranoia de X.Villaverde rodado no cemiterio de S.Amaro con estética gótico-futurista. Podería pasarse sen complexos na última edición do ResFest. Ese, e o de Galicia Caníbal, coas actuacións estelares de Tareixa Navaza, Gayoso, Encina Ramos e Fernández Albor.

1991... en seis anos de vida da TVG coñecemos máis música galega interesante que nos seguintes trece ata hoxe. Teño certa saudade de aqueles tempos, iso que me pillaron coa impotencia da pubertade nunha capital de provincias. Daquela parecía que todo era novo, agora xa todo parece vello. Aos nosos ídolos musicais de entón medroulles a barriga ou caeulles o pelo ou montaron unha empresa, no mellor dos casos. Sen ánimo de mitificar, o peor é que aínda non veu ninguén para substituílos. Ou se veu non nolo queren ensinar.

Tampouco é casualidade que estes últimos anos de seca e de naftalina cultural e mediática se correspondan co goberno de Fraga. Aí nos vén 2005: hai que botalo. E fagámonos o favor de demostrar que estamos vivos. Outra vez.

2004-12-31T01:52:00.000+01:00

A seguinte quedada facémola aquí

Para a colección de BMB (Bares Mellor Bautizados) da Galiza, que no meu ranquin particular está encabezada por "El rey del cubata - Desayunos" , na estrada da Estrada.

Foto quitada do I Concurso de Fotografía Anecdótica Galega, que está a dar moito de si.

2004-12-31T01:36:00.000+01:00

Facendo amigos. Non podía rematar 2004 sen que aparecera. Falo, por suposto, do agardado blog de Jaureguizar. Como lle dicían a Rajoy: dálles caña.

Grazas enésimas a ascárida, a bloguindexadora máis rápida da comarca, mesmo de vacacións. Por ela atopo outro blog de flipar: o da LNB (Liga Nacional de Billarda), disputada na Mariña. Sospeito quen está detrás.

2004-12-30T15:35:00.000+01:00

Velaquí o auténtico Problema Vasco.

[Descubrimento feito grazas a Diógenes]

2004-12-29T22:24:00.000+01:00

Post atrasado sobre Andrés do Barro. Xa levo varias semanas, case meses, coa teima esta de ADB. Recoñezo que ao principio foi pola coña, máis polo icono pop-galaico (tan necesario) que polo cantante en si. Pero é que toda a información recibida nos últimos tempos fai que directamente me flipe. Primeiro foi a revisitación de todo o repertorio, vía eMule (grazas Andrea!), ou vía colegas que tiñan abondosa discografía. Logo, a xornada do pasado día 22. Que montamos así coma quen non quere a cousa e saiunos bastante ben. Coñecemos de primeira mau a xente que conviviu con el naqueles tempos: Xavier e Nonito (que fenómenos); Alfredo Mella, baixista dos Sprinters, que era o grupo de ADB e que na película "En la red de mi canción" é o máis ye-yé de todos, sen apear as gafas de sol; María Manuela, que viviu aqueles tempos para o bon e para o malo... E, sobre todo, fixémonos coleguitas de Andrea e Dani Lapique, fillos de ADB e xente de puta matrix. Andrea tivo a xenerosidade de traernos un VHS de "En la red de mi canción". Foi a miña peli de sobremesa do día de Nadal, e cómo gocei con ela. ADB facía de "coitadiño", como ben di X. Alcalá, pero é do tipo de coitadiños que ás tías sempre nos puxo bastante. A el, como na película, só lle importaba a música. E se existe o conceito "sensibilidade", él personificábao coma ninguén. Non tiña unha gran voz, nin unha gran planta (anque non hai queixa), nin unha gran mensaxe. Non lle gustaba moito ao poder reaccionario nin ao revolucionario. Pero gustáballe á xente. A ver quén agora consegue iso, sen estar apoiado por poder ningún. Iso era unha auténtica estrela pop(ular).

É imposíbel non emocionarse escoitando, ademais das máis obvias, baladas como "Meu amor", "Rapaciña", "Con máis amor" ou "Miña maruxa". Xoán Rubia di que é o mellor baladista que se deu nunha lingua peninsular, e eu non lle quito razón. Nonito di que era o noso Bob Dylan, e non creo que esaxere tanto. O caso é as súas cancións son desas que escoitas unha e outra vez e non che dan máis que bon rollo, non exento de saudade. A ver que é o artista, galego ou non, que consegue iso.

En fin, que recuperar a Andrés do Barro é necesario, aínda que só sexa para a nosa saúde mental. Aí seguimos, co blog Saudade de ti e argallando novas comenencias para que o noso ídolo non se esqueza. Hai chapas e camisetas feitas. De momento, podédelas mercar na Galería Sargadelos de Ferrol e proximamente por internet. Seguiremos informando.

ADB rulez! E aínda mola máis nestas datas familiares: se vos facedes fans, xa tedes un tema máis de conversa cos vosos pais.

2004-12-29T01:28:00.000+01:00

YKSIHW

Ela. A muller que mellor fuma das que vin na gran pantalla. E que se quiten todas as Dietrich, Bacall e Moreau de diante. Esta si que é unha muller fatal. Non ten currículo coñecido en cine.

El. Actor galego dos de toda a vida. Currículo: segundo google, é culpábel de dirixir para o CDG O peregrino errante que cansou o Demo. Segundo a IMDB, foi 'Pescador 3' naquela película que rodara en Lugo Gutiérrez Aragón. E segundo AVG, participou na curtametraxe de Ricardo Llovo Televapor, que podedes ver -daquela maneira- aquí. Aínda non sabemos como carallo foi dar a esta película uruguaia.

Tanto ten. Os dous están soberbios. A peli é macanuda. E mirade que feituco é o cartel. Ide vela.

2004-12-27T21:52:00.000+01:00

Bloquedada. Os comentarios de máis abaixo apuntan a que o día será o domingo 2, a cidade Santiago e o plan xantar. Geiko propón o Abrigadoiro ou a Bodeguilla de San Roque. Decidan vostedes, e xa que están, váianse apuntando.

2004-12-27T21:34:00.000+01:00

Unanimidade

Nos desexos dos internautas para este 2005. Por pedir...

A imaxe fixérona uns novos blogueiros poetas. Con ínfulas radicalistas, pero ínfulas á fin e ao cabo.

2004-12-26T23:11:00.000+01:00

Do prácido Luar

O blogueirismo lugués vai collendo peso. Poderíase facer a ficada en Valado City, pero o Freire... é o Freire. Benvido, o'xirarei!

E vale, eu teño certa teima coa teuvegá, pero o de algúns é auténtica obsesión. Por certo, e por se non o sabían, (a serie de) Ana Kiro palmou.